Türkiye'nin Ekonomik Coğrafyası bölgesel farklılıkların tarım, sanayi, madencilik ve turizm sektörlerine yansımasını inceleyen önemli bir konudur.



Tarım bölgesel çeşitlilik gösterir. Karadeniz bölgesi çay ve fındık üretimiyle öne çıkar; yüksek yağış ve ılıman iklim elverişlidir (Trabzon, Rize). Ege bölgesi zeytin, üzüm ve pamuk yetiştirir; sıcak yazlar ve uygundur (İzmir, Aydın). Güneydoğu Anadolu pamuk ve antep fıstığı ile tanınır; kurak ama bol güneşli ortam mevcuttur (Gaziantep, Şanlıurfa).



Sanayi dağılımı da coğrafi faktörlere bağlıdır. Marmara Bölgesi, özellikle İstanbul ve Bursa, tekstil, otomotiv ve kimya sanayi merkezidir; yoğun nüfus ve altyapı avantajı vardır. Ege Bölgesi'nde gıda, tekstil ve turizm ilişkili hafif sanayi gelişmiştir. Güneydoğu Anadolu, enerji ve madencilik sektörüne yönelik sanayi (ör. petrokimya) bulunur.



Madencilik, özellikle çinko, bor ve krom üretimi için Karadeniz ve Doğu Anadolu bölgelerinde yoğunlaşmıştır. Çankırı ve Çorum çinko, Erzurum ve Kars krom madenleriyle bilinir.



Turizm bölgesel cazibe merkezlerinin varlığıyla şekillenir. Karadeniz, doğa ve termal turizm (ör. Batum, Şile); Ege, plaj ve kültürel turizm (ör. Bodrum, Kuşadası); Marmara, tarihi ve konferans turizmi (ör. İstanbul); Güneydoğu, tarih ve doğa turizmi (ör. Göbeklitepe, Nemrut Dağı) çekim noktasıdır.



Coğrafi koşullar ekonomik faaliyetleri büyük ölçüde etkiler. İklim (yağış, sıcaklık), topografya (dağlar, ovalar), su kaynakları ve toprak kalitesi doğrudan tarım ve sanayi seçimini belirler. Örneğin, dağlık bölgeler turizm ve çiftlik hayvançılığı için uygundur, düşük irtifa ovalar ise tarım için tercih edilir. Deniz yakınlığı turizm ve balıkçılık sektörünü güçlendirir.



ÖSYM, bu konudan sıklıkla ürün-bölge eşleştirme soruları sorar. Karadeniz=çay+fındık, Ege=zeytin+üzüm+pamuk, Güneydoğu