Ahlak Felsefesi (Etik) insanoğlunun neyi iyi, neyi kötü kabul ettiğini inceleyen felsefe dalıdır.

Bu alanda metaetik, normatif etik ve uygulamalı etik olmak üzere üç temel alt başlık bulunur.



Metaetik, a moral sorusunu ele alır: “Ahkamın temelini ne oluşturur?”

Örnek: Emotivizm ahlaki önermelerin sadece duyguları ifade ettiğini savunur.



Normatif etik ise nasıl yaşamalıyız? sorusuna cevap arar.

Bu kapsamda dikkate değer teoriler:

• Utilitarizm: En büyük mutluluk/memnuniyetin sağlanması amaçlanır. “En fazla insanın en fazla iyiliği” ilkesi geçerlidir.

• Deontoloji (Duty Etik): Ahlaki kurallara, yükümlülüklere uyulması önemlidir. Kant’ın Kategorik İmperatif “Herkesi ama her zaman araç olarak değil, ama aynı zamanda amaç olarak kullanma” şeklinde özetlenir.

• Aretaike (Virtüe Etik): İyilik, erdemler (özellikle cesaret, adalet, ölçülülük, bilgelik) üzerine kuruludur. İnsanın iyi bir karaktere sahip olması hedeflenir.



Uygulamalı etik, teorik çıkarımları pratik hayata dönüştürür.

Örnek konular:

• Yaşam sonu kararları: Hastalıklı bir hastanın yaşamı uzatılmalı mı?

• Çevre etiği: Doğa ve hayvanlara ne tür haklar tanınıyor?

• İş dünyası etiği: Şeffaflık, yolsuzluk karşıtı davranışlar.



Sınavda sık karşılaşılan soru tipi: “Aşağıdakilerden hangisi utilitarist bir yaklaşım sergiler?”

Cevap adayları arasında, “En fazla insanın en fazla iyiliğini hedefleyen” ifadesi doğrudur.



Özetle, Ahlak Felsefesi; ahkamların temelleri, nasıl yaşamamız gerektiği ve bu ilkelerin gerçek dünya problemlerine nasıl uygulanabileceği üzerine yoğunlaşır.