İslam felsefesi tarihinde, aklın ve vahyin (din) aynı gerçeğe farklı yollardan ulaştığını savunan, hatta felsefi araştırmayı dinin emrettiği bir görev olarak gören önemli düşünür aşağıdakilerden hangisidir?

Soruda, İslam felsefesinde akıl ile vahiy arasındaki uyumu savunan ve felsefi araştırmayı dini bir görev olarak gören düşünür sorulmaktadır.

Şıklarda verilen filozofların akıl-vahiy ilişkisine yaklaşımları değerlendirilir:

Gazali, felsefenin bazı konularda İslam inançlarına ters düştüğünü savunmuş ve özellikle Meşşai filozoflarını eleştirmiştir. Bu nedenle doğru cevap olamaz.

Kindî, Farabi ve İbn Sina da akıl ile vahiy arasında bir uyum olduğunu düşünmüşlerdir; ancak bu uyumu en sistematik ve güçlü şekilde savunarak, felsefenin dine hizmet ettiğini ve Kur'an'ın akla dayalı düşünmeyi emrettiğini 'Faslu'l-Makal' gibi eserleriyle açıkça ortaya koyan İbn Rüşd'dür.

İbn Rüşd'e göre, felsefe yapmak, dinin emrettiği bir hakikat arayışıdır ve vahiy ile akıl birbirini tamamlayan, aynı hakikate farklı yollardan ulaşan iki kaynaktır. Bu nedenle doğru cevap İbn Rüşd'tür.