, insanın yaşamında neyi mutluluk olarak algıladığını ve bu durumu nasıl sürdürdüğünü inceleyen bir dalıdır.
Platon’a göre mutluluk, bilgi ve özgürlükle elde edilir. “Gerçeği bilen, doğruyu seçen” insan mutlu olur.
Aristoteles ise arête (iyilik) ve eudaimonia (iyi yaşam) üzerinden mutluluğa ulaşılacağını savunur.
Aristoteles’in mutluluk formülü: Eudaimonia = İyilik + İş + Öznel Doğruluk.
Örnek: Öğretmen mesleği, bilgi verme ve öğrenci gelişimi aracılığıyla eudaimonia yaratır.
Epicurus mutluluğu zihinsel tatmin ve duygusal dengelilikle bağlar. “Acıdan kaçın, zevk ara” şeklindeki öğretisi, moderasyonın önemini vurgular.
Sınav tipi: “Mutfak mutluluğu” sorusu
Bir aile, günlük mutluluk için moderat bir yemek, sohbet ve paylaşım üzerine odaklanırsa, zengin zihinsel tatmin elde eder.
Stoacılar (Epiktetos, Seneca) mutluluğun dış dünya olaylarına bağımlı olmadığını, kendi düşüncelerimiz ve irademiz üzerine kurulu olduğunu belirtir.
Stoacı mutluluk formülü: Mutluluk = İçgörü + Özdenetim + Üstünlük.
Örnek: Trafikte sıkıştığında, Stoacı kontrol edilemeyecek olayı kabul ederek, içinde huzuru korur.

TYT’da sık çıkan soru: “Antik felsefelerde mutluluk kavramı nedir?”
Cevap: Platon – Bilgi ve özgürlük; Aristoteles – Eudaimonia (iyi yaşam); Epicurus – zihinsel tatmin; Stoacılar – İçgörü ve özdenetim.