Aşağıdaki felsefi yaklaşımlardan hangisi, eylemlerin ahlaki değerini belirlemede sonuçlardan ziyade niyetin ve ödevin merkeze alındığı, evrensel ve mutlak bir ahlak yasasının varlığını savunur?

Soruda, eylemlerin ahlaki değerini sonuçlardan ziyade 'niyet' ve 'ödev'e bağlayan, 'evrensel ve mutlak bir ahlak yasasının' varlığını savunan felsefi yaklaşım sorulmaktadır. Bu anahtar kavramlar üzerinde yoğunlaşılmalıdır.

Şıkları tek tek değerlendirelim: * **Hedonizm:** Ahlaki eylemin temelini hazza dayandırır. Evrensel ve mutlak bir yasa yerine kişisel veya toplumsal hazza odaklanır, niyetten çok sonuca (hazza) bakar. * **Egoizm:** Ahlaki eylemin temelini kişinin kendi çıkarına dayandırır. Bu da evrensel bir yasadan ziyade bireysel faydayı öne çıkarır. * **Utilitarizm:** Ahlaki eylemin temelini 'en büyük fayda prensibi'ne dayandırır. Eylemlerin sonuçlarına ve toplumsal faydasına odaklanır, niyetten ziyade faydanın maksimizasyonunu hedefler. * **Nihilizm:** Ahlaki değerlerin ve anlamın olmadığını savunur. Evrensel veya mutlak bir ahlak yasasının varlığını reddeder. * **Kantçılık (Ödev Ahlakı / Deontoloji):** Immanuel Kant tarafından geliştirilen bu yaklaşım, ahlaki eylemin temelini 'iyi niyet'e ve 'ödeve uygunluk'a dayandırır. Kant'a göre, bir eylem sonuçlarından bağımsız olarak, sadece iyi niyetle ve evrenselleştirilebilir bir ilkeye (kategorik imperatif) göre yapıldığında ahlakidir. Bu, evrensel ve mutlak bir ahlak yasasının varlığını savunur.

Yukarıdaki değerlendirmeler ışığında, eylemlerin ahlaki değerini niyet ve ödeve bağlayan, evrensel ve mutlak bir ahlak yasasının varlığını savunan yaklaşım 'Kantçılık'tır.